The Bedroom Cave - Çeşme - İzmir

Daha iyisini yapabilmek her konuda önemli sanırım. Çeşme’nin günün ikinci dalışları için en iyi yerlerinden birisi Yatak Odası isimli dalış noktasıdır. Yatak Odası, Makri adasında bulunan bir sualtı mağarasıdır. Dalışa başladığımdan beri, buraya belki de elliden fazla dalış yapmışımdır, akdeniz foku’ndan böceğe, lipsozdan büyük balık sürülerine ve orfozlara kadar değişik ziyaretçilerini de hayranlıkla izlemişimdir.

Burada çektiğim yüzler hatta binlerce kare fotoğraftan hiç birisini yukarıdaki kare kadar sevmedim. Bu kare Yatak Odası Mağarası’nın benim kafamdaki görüntüsüne en yakın olan hali. Bu fotoğrafta modelliğimi yapan sayın hocam Mehmet Huz’a çok teşekkür borçluyum. Her zaman söylenir, çekeceğiniz fotoğrafı modelinizle konuşup kararlaştırın, sualtında modelinizle iletişiminizi koruyun, rastgele fotoğraf çekmeyin. Bu kare için öyle uzun uzadıya konuşmadık, hatta hiç konuşmadık neredeyse, kendisi de sualtı fotoğrafçısı olan Mehmet hoca zaten hiç bir söze gerek kalmadan durması gereken şekilde durması gereken yerde duruyordu.

Epeyce bir kare çektikten sonra mağaranın dibine çekilip flaşımı kapattım, kareyi arka plan ışığına göre pozladım ve Mehmet hocanın Hartenberger fenerinin mağara duvarını aydınlatmasını bekledim. Bu fotoğrafı çok seviyorum, arka tarafın soğuk maviliği ile mağara duvarının tek noktasının sıcak aydınlığı bana farklı duygular veriyor. Bu fotoğraf bana dalmayı neden çok sevdiğimi hatırlatıyor.

O nedenle, hazır yeri gelmişken bu fotoğrafa kadar olan süre içinde benimle birlikte dalan, dalmayan, fotoğraf konuşan , konuşmayan, bana bir şeyler öğreten, beni dinleyen, dinliyormuş gibi yapıp bildiğini okuyan, benimle gülen, söyleyen, ağlayan herkese teşekkür ederim.

Namaste,

Uzun uğraşılardan sonra kitap sonunda çıktı, prova baskısı olarak aldığımız dijital kopyaya göre öylesine iyiydi ki bir süre elimde evirip çevirip incelemekten kendimi alamadım. Tam tatil öncesinde elime geçmesi hoş bir sürpriz oldu, yayınevinden bir kaç kopya aldım ve Çeşme’de dostlarıma o bir kaç kopyayı verebildim. Aldığım yorumlar beni o kadar sevindirdi ki inanmazsınız. 

Uzun zamandır beklediğim güzel bir tatili sevdiklerim ve dostlarımla ve denizle geçirebilmiş olmak son zamanlardaki bütün aksiliklere rağmen hoş bir değişiklikti. Arada dalışlarda bir kaç kare fotoğraf çekebilme şansım da oldu. 

Atlantean - Çeşme - 88 Taşları

Tatil denilen şey ne kadar güzel olursa olsun maalesef sonunda bitiyor, biz de hayatımızda gelişecek yeniliklere karşı güç kazandığımız bu bir haftayı geride bırakıp kürkçü dükkanına döndük. Bu kısacık tatilin aklımda kalan artılarından bir tanesi Dalyan Ladin Otel‘di temizliği, hizmet kalitesi, yemekleri ve plajını övecek söz bulamıyorum. Tatilin bir başka güzelliği de eşim ve kızımla birlikte dalış yapabilme şansımın olmasıydı, neredeyse bir yıldır bu fırsatı bulamamıştık. Bu arada aklıma gelmişken Deviantart’da influence map ile ilgili hoş bir meme var. Ben linkteki şablonu kullanarak kendi etkilenme haritamı çıkarttım şuracıkta duruyor. 

People - Things - Happenings that have influenced me

Siz de o linki kullanarak kendinizinkini hazırlayabilirsiniz. Neyse kitap diyorduk konu nerelere geldi, evet kitap sonunda çıktı ve asıl macera şimdi başlıyor. Bakalım okuyanların tepkileri nasıl olacak. Arka kapak fotoğrafı için Sn. Mehmet Huz’a teşekkür ediyorum, fotoğraf Fethiye’de çekildi ve model benim. O sırada neyi fotoğrafladığımı hatırlamıyorum ama bu fotoğrafın bir gün gelip de kitabımın kapağında olacağını hiç düşünmemiştim doğrusu.

Kıpırdama Çekiyorum - 188 Sayfa- 1. Hamur Kuşe Kağıt

Kitabı online olarak edinebileceğiniz mecralar şunlar : 

netkitap ; kitapyurdu.com ; imge kitabevi ; pegem.net ; 

 ilk nokta kitabevi ; pandora kitabevi ; kitapadresi.com ; 

okuoku.com ; kitapyuvasi.com ; kitapturk.com ; ideefixe kitabevi

 Kısa bir süre sonra D&R ve diğer kitabevlerinde de bulunabilecek. Evet şimdilik bu kadar, kendinize iyi bakın.

Namaste,

Fethiye - Sarıyarlar

Seyahatin ilk dalışının ilk dakikaları, Sarıyarlar dalış noktasında grup dibe inmiş dalış lideri dalışa devam etmeden son bir defa gruba bakıyor. Güzel bir dip yapısı ve büyük kayalar var. Maviliği seviyorum, insanda değişik bir dinginlik ve huzur hissi uyandırıyor. Sessiz ve huzur dolu bir ortamda mavide kaybolmak mümkün.

Balık Pazarı - Fethiye

İkinci fotoğraf ise aynı günün ikinci dalışı olan Akvaryum’dan. Etrafta yüzlerce balık var, melanur, sarpa, papaz, izmarit, karagöz hatta bir ara heyecanlı bir baraküda bile geçiyor kalabalığın içinden. Dakikalarca süren bir gösteri bu balıklar yemleri kapabilmek için seri hareketlerle bir oraya bir buraya geçip suyu gümüş bıçaklar gibi kesiyorlar.

Dalışa gitmemize çok az zaman kaldığı şu günlerde bu kareler biraz olsun sıcağı ve sevimsizliği unutturuyor bana.

Namaste,

Yapılması gereken onca işin arasında kısa kısa bahsetmek gerekirse kitap matbaaya verildi beklemedeyiz bu iyi haber, son günlerdeki aksilikler canıma okuyorlar bu kötü haber, bütün dalış planlarım elimde patlıyor bu da çirkin (çikin) haber.

Flabellina affinis - Cyprus - 2007

Yukarıdaki fotoğraf 2007 senesinden kalma dalışa giden arkadaşlarımı kıskançlıkla izliyorum, çatlamadan veya 3. sayfa haberi olmadan bir an önce kendimi tuzlu suya atmak istiyorum. Ancak yapabildiğim tek şey haftasonu havuzda yeni aldığım TTL dönüştürücüyü denemek oldu.

Pool Session - Istanbul - 2010

Deneme başarılı oldu diyebilirim ama gerçek bir dalışın yerini tutmaktan fersah fersah uzak tabii bu işler. Bu arada 10-22mm aralığında bir geniş açı lens alma yönünde içinde oluşan vahşi dürtüleri de dizginlemem gerek sanırım. Durum bundan ibaret sevgili dostlar. Yine de küçük şeyleri unutmayın siz, onlar hayatı güzelleştirme potansiyeli en fazla olan şeyler.

Namaste,

Robust ghost pipe fish - Lembeh - Indonesia

Yukarıdaki fotoğrafta görülen hayalet boru balığı’nı ilk başta farketmek gerçekten beceri istiyor üzerinde yaşadığı yosunun bire bir kopyası neredeyse. Konumunu ve akıntıyla salınmasını da hesaba katarsanız gerçekten başarılı bir kamuflaj örneği olduğunu anlarsınız. Bu familyanın diğer balıkları da aynı başarıyla gizlenebiliyorlar.

Ornate ghost pipe fish - Lembeh - Indonesia

Yaşadıkları veya bulundukları ortam ne kadar canlı ve renkliyse bu balıkların da renk ve dokuları o kadar çarpıcı oluyor. Bu sabahki doğayla başbaşa köşemizin sonuna geliyoruz kapanışı yaparken gereken anlarda sizlerin de görünmez olabilmenizi diliyorum.

Namaste,

Fatboy Slim – I see you baby

Bu sabah eşiniz, patronunuz, oda arkadaşınız, otopark mafyanız veya her kimle karşılaşırsanız onun sizi daha güzel bir gülümsemeyle selamlaması dileğiyle.

Namaste,

Bic Runga – When i see you smile

Ecsenius namiyeyi - Namiye's Blenny - Lembeh Indonesia

Mesela yukarıdaki fotoğrafta bulunan Namiye’nin blennysi bir dalış sırasında üzerinden geçtiğim bir mercan kayasındaki kovuğundan gelen geçeni seyreden bir kardeşimiz. Balığı dışarıda tam boy olarak görebilsek ki nadir olarak da olsa bu mümkün kuyruğunun da sarı veya gri olduğunu göreceğiz. Çok sık görünen bir blenny değil ama yüzü ve ifadesi çok güzel.

Bütün blennyler göründükleri gibi savunmasız değiller bu arada mesela çizgili zehirli dişli blennyler var şurada detaylı anlatılan. Bu balıkların alt çenelerinde zehirli iki adet diş var ve avlarını zehirleyerek avlıyorlar. Bunlar da delik – kovuk meraklısı canlılar, Lembeh boğazında sualtında bol bulunan ilaç şişesi, kavanoz, ampul gibi doğal olmayan delikleri mesken tuttukları çok görülüyor.

Striped poison-fanged blenny - Çizgili zehirli diş Blenny - Lembeh - Indonesia

Mesela yukarıdaki örnek boş bir ilaç şişesinin içinden etrafı kolaçan ediyor, en ufak tehlikede şişenin içine kaçıyor. Şurada bu balığın tam boy süper bir fotoğrafı var. Bazı üyeleri biraz daha büyük olunca sünger ve mercanların üzerinde sere serpe yatacak kadar cesur oluyorlar.

Fine spotted blenny - İnce noktalı blenny - Lembeh - Indonesia

Mesela yukarıdaki blenny gayet rahat süngein üzerinde güneşleniyor, etrafında flaşlar, portlar, objektifler varmış umurunda değil bir duayen edası bir diva coolluğu içerisinde mübarek. Durum böyle olunca fotoğraf çekmek daha kolaylaşıyor tabii. Neyse tabii bunlar başka denizlerin blennyleri, bizim sularımızda isim horozbina oluveriyor. Parablennius gattorugine, Parablennius rouxi gibi sık rastlanan türler var ama bu kadar yakışıklı değiller maalesef.

Evet, bu yazıyı yazarken tembelliğimin tavan yaptığını, döneli 3 ay olmasına rağmen hala Lembeh fotoğraflarındak deniz tavşanlarının tür tespitlerini yapmamış olduğumu farkettim. Bu haftasonu vakit bulabilirsem bu işi aradan çıkarayım bari.

Kendinize iyi bakın,

Namaste,

Monem Wreck - Upper Deck - Starboard Side

Daha önce bu batık hakkında bir çok yazı yazdım, blogda Monem etiketiyle arayarak bulabilirsiniz. Son derece güzel bir batık ve keyifli bir dalış tecrübesi olması bir yana son yıllarda büyük balık sürülerine de ev sahipliği yapan pelajik balıkların avlandığı bentik balıkların yuva kurup ürediği mükemmel bir resiftir Monem.

Peki durup dururken neden bu konuda yazmak gerekti? Bu sene daha Monem’e dalamadım ama çekilen fotoğrafları izliyorum ancak sebep bu değil. Sualtı haber gruplarına bu sabah düşen bir e-posta mesajında bir şirketin Monem’i parçalayarak hurda olarak değerlendirmek için talepte bulunduğu yazıyordu.

Monem Wreck - Upper Deck- Captain's Quarters

Bu habere o kadar sinirlendim ki bir süre sağlıklı düşünemedim. Her sene nereden baksan 4-5 bin dalıcı ziyaret ediyor bu batığı, fazlası vardır eksiği yok. Altı yıldır suda olduğundan artık gözle görülebilir mükemmellikte bir flora ve fauna oluştu üzerinde, Alicia mirabilis‘ten tutun yerleşik Müren ve Lipsozlara, akya sürülerine ve küçük balıklara kadar bir çok canlının evi artık o. Bu devirde sadece para için bu gemiyi parçalayıp satmak abesle iştigaldir beyim.

Size olacağı söyleyeyim, geminin parçalanarak çıkarılması kolay olan kısımları paramparça edilip sökülecek, sökülmesi zor olan, para etmeyecek, daha çok emek isteyecek kısımları ise çöp olarak suyun içerisinde bırakılacak. Üç kuruş para için bu güzelim batık çöpe tahvil edilecek, dalıcılar dalış noktasından, Çeşme kendisine değer katan bir yapay resiften, balık ve diğer canlılar ise evlerinden olacaklar. Bütün bunlar üç kuruş para kazanmak için yapılacak. İnsaf diyorum efendiler, pes diyorum. Dokunmayın Monem’e çekin ellerinizi bu batıktan çünkü o sahipsiz değil çünkü yapmayı düşündüğünüz şey yanlış. Bu konuya razı olmayanlar, sessiz kalmak istemeyenler lütfen yapılmak istenenin yanlış olduğunu, yasal sınırlar içerisinde kalarak, yazıp Çeşme Liman Başkanlığı’na fax veya e-mail ile gönderin. İletişim bilgilerini şurada bulabilirsiniz.

Namaste,

PS: Fotoğraflar 16 Mayıs 2009 tarihinde ortam ışığıyla çekildi.

Zürih Tren garından (Hauptbahnhof) bir alt kata geçip kendisini Ütliberg’e çıkaracak trene bindiğinde suratında müstehzi bir ifadeyle etrafını süzüyordu. Ütliberg aradığı yerdi, tüm şehri tepeden gören bir hakim tepe, maceranın almancası, yarım günlük boş zamanı değerlendirmenin diğer ismiydi. “Ütli berg gmütli berg” (Ütli dağı rahatlık-huzur dağı) diye kendi kendine mırıldandı, vagondaki diğer insanlar bu mırıldanmayı duymadılar bile.

İspinoz

 Aklı trene binmeden önce gördüğü ve kızıl gerdan sandığı ama aslında bir ispinoz olan minik kuş’ta kalmış kalanını da uzun bir zaman önce peynir ekmeğe katık yaptığından karar verme süresi yıldırım hızında bir süper kahramana dönüşmüştü. Yarım saatlik tren yolculuğu sonunda kalabalık turist ve günübirlik gezici, başıboş, aylak insan taifesiyle birlikte son durakta indiğinde Ütliberg’in tepesine tırmnmak için daha uzun bir yol vardı önünde. Aceleci adımlarla kalabalıktan sıyrıldı ve yukarıya doğru kıvrıla kıvrıla çıkan planeten weg’e (gezegenler yolu) sardırdı. Yol boyu gezegenlerle ilgili bilimsel şeyler yazılı tabelaları gözardı ederek sıcak ve güneşten kaçar adım belirli bir süre ilerledi.

Das tor zum Himmel - Cennetin kapısı

 Bir süre sonra “Süpper manzara 600 metre ileride” yazan bir ilana inanarak saptığı yolun 1500 metre sonra vardığı sonunda yukarıdaki tabelayı gördü, Cennetin kapısı, iyi güzel de kapı burası olsa bile cennet oldukça uzak olmalı diye düşündü. Bir süre etrafa bakıp ortamdaki kuş sesleri, yaprak hışırtıları, börtü böcek vızıltıları arasında bir ses bir işaret bekledi. Beklediği işaret bir süre sonra bilinçaltından geldi, “Ne duruyorsun burada be adam ? Daha çok yol var yukarıya, tepeye çıkmalısın!” Uslu bir çocuk olduğu için hemen itaat etti, uslu olmanın şirinleri görebilmek dışında bir başka artısı da fuzuli tartışmalara girmemekti özellikle de kendi bilinçaltınızla. Yola devam ederken “ne kadar süper bir maceradayım!” hissi kafasını tamamen kaplamış ve sıcak havada donanımsız, susuz, iş kıyafetleriyle dağda ormanda ne işi olduğu yönündeki soruları bastırarak sindirmişti.

Baphomet Statues

Yol biraz daha medeniyete yakın emareler vermeye başladığında yolun sağında solunda yer alan Baphomet heykelleri dikkatini çekti. Ne oluyor? diye düşündü, tapınak şövalyelerinin burada işi ne? Quo vadis? Bu arada olan bitenden habersiz masum turistler bu heykellerle fotoğraf çektiriyorlardı, aydınlatma armatürü, kent mobilyası süsü verilmiş bu pagan sembollerden uzaklaşayım da başıma bir şey gelmesin neme lazım düşüncesiyle süratini arttırdı.

Pagan poetry

Sağa sola serpiştirilmiş diğer devasa heykellerden aceleyle sıyrılmak için son bir atak yaptı, bu atağın neticesinde soluklanmak için durduğu düzlükte yolun sonuna oldukça yakın olduğunu farketti. Aşağıdayken ufacık görünen televizyon kulesi solunda dev gibi yükseliyordu. Diğer turist ve meczup taifesi ağaçların arasında gezinir ve mangal yaparaken düzlükte saklambaç oynayan çocukları fark etti. Oyun bizimkine çok benziyordu bir tek ebe yumduğu zaman diğer oyuncular önce koşarak ebeye dokunuyor sonra da saklanıyorlardı. Sayma faaliyeti bitince ebe gözlerini açıp saklananları “Martin ih ha dih g’saah!” (Martin seni gördüm’ün Züri Düüütsch dilinde söylenişi) gibi çığlıklarla diğerlerini ebeliyordu.

Önüm arkam sağım solum sobe!

Bu arada çocukların arasında hile ve desiseyle ebe olan garibanı aldatmaya yönelik hareketler sergileyen, taktik yapan mini çakallar olduğu da gözden kaçmıyordu. Bunların bazıları sağa sola ufak taşlar atarak dikkat dağıtıyor bazıları da eski savaş hilelerini uyguluyorlardı.

Mini Çakal

Bir süre durup oyunu seyrettikten ve oracıktaki çeşmeden su içtikten sonra dinç ve çevik adımlarla yolun kalanını katederek son etaba ulaştı. Burası değişik sembollerle işlenmiş bir nokta, hakim tepenin üzerinde kurulu gözetleme kulesinin eteğindeki son vahaydı. Burada etrafına dikkatlice baktı, hemen arkasında yükselen çelik kuleye tırmanmak için  soluklanmadan hamle etti. Kule gökyüzüne saplanan bir mızrak gibi yükseliyor ve basamakları rüzgar ve güneşe rağmen çıkacak delilere nefis bir manzara vaadediyordu. Kuleye tırmanırken sol taraftaki sütunlardan birinde aradığı işareti gördü.

The secret

Televizyon kulesi ve tepedeki restoranın dikkatini dağıtmasına izin vermedi, sütunun üzerinde yazılı yazıyı dikkatle okudu, kendi kendine “deme yahu” diye mırıldandı, “9-11 Was an inside job” (11 Eylül saldırısını içeriden tezgahladılar!) demek gerçekten böyleymiş. Kalbi, yerden 30 metre yukarıda korkuluğun dışına sarkarak ve kendini gen havuzundan temizleme pahasına bu çıkartmayı binbir zorlukla sütuna yapıştıran kahraman şövalye için (kısaca debil diyebiliriz) minnetle çarpıyordu. Kalan basamakları da aceleyle çıkıp tepedeki platforma ulaştı. Sonunda arzu ettiği hakim tepeye ulaşmıştı, Ütliberg onundu artık, fethedilmişti. Muhteşem manzarayı doya doya izledi, açık havada isviçre alplerinin şahane görüntüsü insanı yaz günü donduran rüzgara rağmen inanılmazdı. Yanında daha iyi bir fotoğraf makinesi olmadığı için hayıflandı, iş seyahati olunca D300 evde dolabı bekliyordu tabii.

Ütliberg Panorama

 Sonra panorama yaparım diye bir kaç ardışık kare çekti. Bir süre daha bu süper ortamın tadını çıkarttıktan sonra nedense aşağı baktı ve o da ne?

Secret Numero Duo

Bunu nasıl oldu da görmedim diye düşündü, bir süre baktıktan sonra gördüğünün gerçekliğinden emin oldu. Yukarıda işi bitmişti, saatine baktı ve not aldı aşağıya doğru indi gördüklerinin aslında notalardan ibaret olduğuna iyice emin oldu. Notalar tabii ya, ne sanmıştı? Notalar..

Hidden Notes !

Başkaları farketmeden bu notaları sinsice fotoğrafladı, artık platformun sonuna doğru gidip manzaranın tadını çıkarabilirdi. Notaların hangi gizli kalmış ezgiye ait olduğunun bir önemi yoktu, onlar sadece birilerinin onları farketmesini bekliyorlardı o kadar. Dönüş yolu gidişten çok daha kısa sürdü, tren yolculuğu sona erdiğinde Limmat yönüne doğru yürürken oksijen ne güzel şey diye düşündü.

The red shoe

 Her zaman geçtiği sokaktan geçti, hızlı hızlı belediye meydanına kadar yürüdü, bir kaç fotoğraf daha çektikten sonra yürüyerek otele doğru yollandı, yatağına ulaşması sandığından da uzun sürecekti.

The King

- Uvvamı-ı-azam Aziz Efendi’nin gündüz düşleri , sahife 27, 2010 – 2. Hamur kağıda renkli

PS: Tüm fotoğraflar Nikon L21 ile çekildi, panoramadaki iğrenç vinyetler de o yüzden oldu.

PSS: İspinoz düzeltmesi için Sn. Burçin Dedeoğlu’na teşekkür ederim.